Mücadele ediyorum, o halde varım.

15.02.17 - Karanfil  Sk.

Sabahattin Ali'nin kısa bir dönem yaşadığı, farklı bir şehir olsa da aynı ismi taşıyan sokağından yazıyorum. Burası yine sessiz.

Kahramanımızı yine çeşitli maceralar bekliyor tabii ki. Hayat dediğimiz süreç bu şekilde işliyor, biliyorum, fakat her defasında yeniden şaşırabilme kabiliyetine sahibim ve bu kabiliyetime hayranım. "Aptallığın en büyük kanıtı aynı şeyi defalarca yapıp farklı bir sonuç beklemektir." diyor Einstein. Sanırım bir aptalım ya da sen yanılıyorsun. Tabii ki kendime toz kondurmamak adına konuşacağım, eğer ortada insan faktörü var ise, parametrelerimizden birini insan oluşturuyorsa, farklı sonuç beklememek aptallık olur. Yanılıyorsun canım, her zaman zekiler kazanmaz, izafiyeti tutturmuş olabilirsin, fakat her konuda sen haklı olamazsın. İnsanın değişme olasılığı ne kadar küçük olursa olsun, göz ardı edilemez. Fizik sorusu değiliz ki, "Sürtünme kuvvetini ihmal edilebilirsiniz." uyarısı yazsın alnımızda. Sahi bazı özelliklerimiz ihmal edilebilir hale gelse güzel olabilirdi. Einstein bunu neden söylemiş bilmiyorum açıkçası, sadece aklıma geldi ve içimde birine "Haksızsın." deme isteği uyandı, haliyle Einstein'a bulaştım.

Nerede kalmıştım? Hatırladım, her şey yolunda giderken önüme taş çıkmasından. Hayatın inişli çıkışlı olması durumu bu. Elhamdulillah, insana yaşadığını hissettiriyor, mücadele kuvveti veriyor. Mesela her şey güzelken tedirgin olmuyor musunuz? Elindeki güzelliği kaybetme korkusundan bahsetmiyorum, "Her şey neden bu kadar yolunda?" korkusu. Yaşadığımız negatiflikleri pesimist bakma durumumuz var - genelde bu benim ilk girdiğim koşuldur - , yalnızca bundan sıyrılıp belki geleneksel bir yaklaşım olacak ama teyzelerimiz gibi "Allah'ın kendini hatırlatma şekli" olarak bakacağım bu duruma.

Bin bir musibetle uğraşıyorum, çünkü Allah beni seviyor. Bin bir musibetle uğraşmadığım zamanlarda da seviyor elbette ki, fakat böyle söylemek hem yüreğime hem de kulağa aşırı hoş geliyor. Belaya dua etmiyorum, derdi veren dermanı da verecektir, buna iman ediyorum.

Kendimi kaybetmeye başladığım noktada Allah'ın ipine* sımsıkı sarılmam gerektiğini bir kez, belki bin kez daha anlıyorum.

*Ali İmran 103