Selamun Aleyküm arkadaşlar, hepimizden tiksiniyorum. Hayır,
harf hatası değil, gerçekten hepimiz demek istedim, kendim de dahilim bu
meseleye.
İnsan dendiğinde garip bir mide bulantısı başlıyor. Düşünceleriniz, ümitleriniz, istekleriniz sahte. Belki benimkiler de öyle, fakat şu an konuyu kendime çevirmeyeceğim. Kendime olan nefretimi zaten biliyoruz, bahsediyorum genelde. Şu anda söylemek istediklerim farklı. Bu konu üzerinde epey düşündüm, beni siz delirttiniz. Sahteliğiniz yüzünden her geçen gün bir mertebe daha düşürdüm insanlara olan güvenimi. Arka plandaki insan olmakla yetindim, şikayet etmedim. Sustum. İnanmak istedim hep, arka planda tutulmamın sebebi sevgisizlik olmamalıydı. Yalan oysa ki... Her şeyin koskaca bir yalan olması gibi bu da yalan. Ergenliğime geri dönerek "kimse beni sevmiyor" tribine bağlamıyorum, çünkü insanların sevgisini de umursamıyorum. Tek umursadığım şey sevginin asla karşılıklı olmadığı gerçeği ve sevdiğini iddia eden çoğu insanın sahteliği... -Yani beni sevmesen de ben hiçbir şey kaybetmiyorum, yalanlarını uzak tut gerizekalı.- Neden? Bu korsan sevginizi neden oluşturuyorsunuz? Gerçekten bir geliri mi var mesela? Bir dönemdeki cd sektörü gibi mi bu? Emek hırsızlığı değil mi mesela? Yani siz şimdi birini sevdiğinizi ima ediyorsunuz, kalbini kazanmaya başlıyorsunuz, sevdiğinizi söyleyerek daha da ileri gidiyorsunuz. Peki, sonra? Giderek sevilmek hoşunuza gidiyor, sizi daha çok insan sevsin, daha çok sevgi, daha çok gözyaşı, daha çok... Kuruyan kalbinizi yeşertecek hiçbir şey kalmamış.
İnsan dendiğinde garip bir mide bulantısı başlıyor. Düşünceleriniz, ümitleriniz, istekleriniz sahte. Belki benimkiler de öyle, fakat şu an konuyu kendime çevirmeyeceğim. Kendime olan nefretimi zaten biliyoruz, bahsediyorum genelde. Şu anda söylemek istediklerim farklı. Bu konu üzerinde epey düşündüm, beni siz delirttiniz. Sahteliğiniz yüzünden her geçen gün bir mertebe daha düşürdüm insanlara olan güvenimi. Arka plandaki insan olmakla yetindim, şikayet etmedim. Sustum. İnanmak istedim hep, arka planda tutulmamın sebebi sevgisizlik olmamalıydı. Yalan oysa ki... Her şeyin koskaca bir yalan olması gibi bu da yalan. Ergenliğime geri dönerek "kimse beni sevmiyor" tribine bağlamıyorum, çünkü insanların sevgisini de umursamıyorum. Tek umursadığım şey sevginin asla karşılıklı olmadığı gerçeği ve sevdiğini iddia eden çoğu insanın sahteliği... -Yani beni sevmesen de ben hiçbir şey kaybetmiyorum, yalanlarını uzak tut gerizekalı.- Neden? Bu korsan sevginizi neden oluşturuyorsunuz? Gerçekten bir geliri mi var mesela? Bir dönemdeki cd sektörü gibi mi bu? Emek hırsızlığı değil mi mesela? Yani siz şimdi birini sevdiğinizi ima ediyorsunuz, kalbini kazanmaya başlıyorsunuz, sevdiğinizi söyleyerek daha da ileri gidiyorsunuz. Peki, sonra? Giderek sevilmek hoşunuza gidiyor, sizi daha çok insan sevsin, daha çok sevgi, daha çok gözyaşı, daha çok... Kuruyan kalbinizi yeşertecek hiçbir şey kalmamış.
Sevgi üzerine kurduğunuz sömürü sistemi içerisinde yanıp
kavrulma sırası size de gelir inşallah ne diyeyim? Annem, hep “Bela okuma kızım.”
der bana. Siz kendiniz haricinde hiçbir şeyi geçtim, hiç kimseyi
düşünmüyorsanız ee Allah belanızı versin, kardeşim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder